زرتشت رشیدی

خوش آمدید!

اگه رو عکس ها کیلک کنید، بزرگتر می شن!

نخستین روز دبستان

یکی از خوبی های درخت اینه که

میشه اندکی به آن تکیه داد!

من و برادرم اسویاتوسلاو

من در پاریس (ماه ژوئن 2008)

نام "برج" رو خودتون می دونید!

من و اسویاتوسلاو در خانۀ عمو

کیانوش و در حال نقاشی.

تابلوهای پشت سر ما، از کارهای عموکیانوش اند.

برادر خوب، مهربان و نازنین من اسویاتوسلاو

مهمانی در خانۀ عمو کیانوش

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1387ساعت 14:39 توسط زرتشت رشیدی |

از کارهای نقاشی من

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم اسفند 1387ساعت 1:30 توسط زرتشت رشیدی |

سورپریز برای بابا!

دیروز یه سورپریز برای بابا داشتم،و اون اینکه شماره های فارسی رو از یک تا سه براش نوشتم.

بابام پرسید اینها رو از کجا یاد گرفتم؟گفتم :از تو کامپیوتر،از یکی از سایت های کودکان بزبان فارسی.

بابا خوشحال شد و نوشتن شماره های فارسی تا ده رو بمن یاد داد.حالا من می تونم از ۱۰ ـ۱ رو بفارسی بنویسم.

بابا به من گفت که مطمئنه که عمو نوروز بخاطر این سورپریز برای من یه هدیه ی خیلی خیلی خوبی می آره.

من هم حالا منتظرم که نوروز هرچه زودتر بیاد تا عمو نوروز برام هدیه بیاره.

+ نوشته شده در جمعه شانزدهم اسفند 1387ساعت 11:15 توسط زرتشت رشیدی |

برای دیدن اندازه بزرگتر روی عکس ها کیلک کنید!

از کارهای نقاشی من(کار با کاردک):

از کارهای مجسمه سازی من:

+ نوشته شده در پنجشنبه هشتم اسفند 1387ساعت 0:12 توسط زرتشت رشیدی |

هفت ساله شدم!

امروز هفت ساله شدم. عمو از من پرسید که در هفت سالگی چه احساسی دارم؟ بهش جواب دادم که احساس خوبی دارم. واقعا هم احساس خوبی دارم:احساس می کنم یه کمی بزرگتر شدم.احساس می کنم می دونم چی می خوام و چه کار می کنم؟ دو روز دیگه در دبستان هم جش تولدم رو برگزار می کنم.جالبه که یکی از خانم های مربی من در دبستان هم درست در روز نهم آذر بدنیا اومده.من براش یه نقاشی کشیدم که روز دوشنبه اونو بهش هدیه خواهم داد.امیدوارم ازش خوشش بیاد. بابا و مامان همیشه بهم می گن که وقتی بزرگتر بشم،حسرت این روزها رو خواهم خورد.اون ها می گن:افسوس که گذشته،دیگه برنمی گرده. من نمی دونم چرا بابا و مامانم اینقدر گذشته رو دوست دارن؟شاید منم وقتی بزرگ بشم،آرزوی بازگشت به گذشته،و یا آرزوی بازگشت روزهای گذشته رو داشته باشم.هر چی که هست،امروز مطمئنم که از اینکه هفت ساله شده ام، خیلی خوشحالم و آرزو دارم که بزرگتر و بزرگتر بشم.دوست دارم خودم بتونم همه ی کارهایی رو که می خوام،انجام بدم. امروز،از خدای بزرگ و مهربون سپاسگزارم که این زندگی رو بمن هدیه داده تا بتونم از زیبایی هاش لذت ببرم.امیدوارم که جشن هشت سالگی مو در ایران برگزار کنم:بدون آخوند ها البته! این هم آدم برفی ای که چند روز پیش من و برادرم اسویاتسلاو جلوی خونه مون درست کردیم.امیدوارم ازش خوشتون بیاد!